Sint-Jobsesteenweg 62
Beschrijving
Dit utilitaire gebouwtje is een typisch voorbeeld van een modernistische of functionalistische transformatorcabine uit het midden van de twintigste eeuw, waarbij de architectuur volledig in het teken staat van de pure functie. In tegenstelling tot de eerdere, meer historiserende cabines met zadeldaken, breekt dit ontwerp met traditie en kiest het resoluut voor de strakke, sobere vormgeving van het Nieuwe Bouwen. Het compacte volume is opgebouwd als een strakke geometrische kubus en is afgedekt met een plat dak met een eenvoudige, betonnen of houten dakrand die licht oversteekt.
De gevels zijn opgetrokken in een functioneel rood baksteenmetselwerk in kruisverband, rustend op een sobere, gecementeerde grijze plint aan de onderzijde om het gebouw te beschermen tegen opspattend vuil en vocht. Elk decoratief element ontbreekt; de esthetiek wordt puur bepaald door de textuur van de bakstenen en de noodzakelijke functionele openingen. De toegang bestaat uit een eenvoudige, vlakke groene metalen deur met een officieel gevarendriehoek-pictogram voor hoogspanning. Direct boven de deuropening is een horizontaal bandvenster van glazen bouwstenen (glasbrikken) geïntegreerd. Dit specifieke materiaalgebruik is typerend voor de naoorlogse industriële architectuur: het laat wel daglicht binnen in de cabine, maar voorkomt inkijk en garandeert de nodige veiligheid en isolatie. Samen met de kleine ventilatiegaten in de baksteenwand vormt dit gebouwtje een rationele en no-nonsense getuige van de verdere uitbouw van het elektriciteitsnet in het buitengebied