Hippolyte Meeusstraat
Beschrijving
Dit gebouwtje vertoont een traditionalistische interbellum-architectuur met sterke kenmerken van de vroege modernistische nutsarchitectuur, die specifiek is ontworpen voor infrastructurele doeleinden zoals een transformatorstation.
De gevel toont een zorgvuldig gecomponeerd samenspel van robuuste materialen en geometrische patronen. Het hoofdvolume is opgetrokken uit donkere, roodbruine bakstenen in een functioneel metselverband. De centrale risaliet (de naar voren springende gevelpartij) rondom de ingang is echter uitgevoerd in een lichtere, helderrode baksteen, wat zorgt voor een duidelijke visuele accentuering van de toegang. Direct boven de dubbele bruine metalen deuren bevindt zich een massieve, betonnen latei die de brede opening overspant.
Boven deze latei trekt de gevelbeëindiging de aandacht door een decoratieve gevelband met siermetselwerk in een verticaal rollaagverband. Daarboven bevindt zich een blinde attiek die is opgedeeld in rechthoekige vlakken met afwisselend metselwerk en verticale betonnen stijlen of lisenen. Dit geeft de gevel een ritmische, bijna sculpturale structuur die typisch is voor de sober gedecoreerde utiliteitsbouw uit de jaren '20 en '30. Het geheel wordt strak afgesloten door een sobere, platte dakrand en rust op een stevige, gecementeerde plint aan de onderzijde.